Εδώ ανεβάζω τα κείμενά μου, κυρίως σύντομα διηγήματα.

Πάντα μου άρεσε η συγγραφή. Στην εφηβεία και την πρώτη νεότητα προσπάθησα να κάνω "ποιήματα" τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου. Μετά τις σπουδές, στην εργασιομανή φάση της επαγγελματικής και οικογενειακής δραστηριοποίησης, η συγγραφή ήταν πολυτέλεια.

Σήμερα, στη σύνταξη πια, χωρίς επαγγελματικές και πιεστικές οικογενειακές υποχρεώσεις έχω άφθονο χρόνο να λύνω σταυρόλεξα, να καλλιεργώ κολοκυθάκια σαν τον Ηρακλή Πουαρώ και να μουντζουρώνω τα χαρτιά  ( βασικά να... γρατζουνώ το πληκτρολόγιο) ελπίζοντας ότι κάτι ανεκτό γράφω.

Προτιμώ τον πεζό λόγο τώρα πια... 'Εχω επίγνωση ότι όλα αυτά είναι για δική μου έκφραση και παρηγοριά. Η Λογοτεχνία είναι Τέχνη και δε γίνεται μόνο με τις καλές προθέσεις. Άρα δεν διεκδικώ το Νόμπελ Λογοτεχνίας και δεν είμαι ψώνιο. Απλώς δίνω στον εαυτό μου λόγους να συνεχίσω να ζω ενασχολούμενη μ' αυτά που με ευχαριστούν.

Θέλω να εκθέτω τα κείμενά μου, γιατί κι αυτό είναι μια καλή άσκηση θάρρους, αν όχι θράσους! Ο άνθρωπος θέλει να ζει όσο παρατηρείται από τους άλλους, έγραφε κάπου... Εννοείται πως δεν είμαι αρκετά γενναία για να με ταπεινώνουν τα σχόλια των άλλων, τα καλοπροαίρετα όμως νομίζω μπορώ να τα... αντέξω! Δε θέλω άλλες μαχαιριές στη ζωή μου από κακεντρεχείς και κακοπροαίρετους.

Ευχαριστώ τον πολύ αξιόλογο συγγραφέα και εκπαιδευτικό Γιώργο Γκουντή, γιατί με τα μαθήματα  Δημιουργικής  Γραφής στο βιβλιοπωλείο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ με  ωφέλησε απίστευτα! Επίσης τη συγγραφέα Φωτεινή Ναούμ της οποίας τα εξαιρετικά σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής παρακολούθησα στον ίδιο χώρο.

Σ΄ ευχαριστώ πολύ κι εσένα προσωπικά, επισκέπτη της σελίδας μου, που με διαβάζεις αυτή τη στιγμή! Μακάρι να διαβάσεις και τα κείμενά μου!Χαμόγελο